1Listopada

smutny dzień deszczowy przeludnił ludzi wspomnieniem od zapomnienia w kałużach wody tęsknoty zostały stopy rzeźbiące twarze w błocie nierozpoznawalne wieczorem tylko cisza i wiatr kołysze wspomnienia blask zniczy w oczach tańczy połyskując tęczą pod niebem chabrowym oddechem wypuszczam marzenia tańczące jak liść w przestrzeni przy ziemi wiruje spadając na mogiłę spojrzeniem teraz gdybym mogła ucałować chwilkę przytulić choć raz zobaczyć z tęsknoty wewnętrznego ducha zaspokoić nim dzień zbudzi noc niepewności czy smutku nie macie łez jak ja za wami miłosierdzie boskie w opiece niech was ma wy miejcie na drodze ku wieczności torujcie drogę do wiary zapalając gwiazdy bym też trafiła do Domu Pana...