po deszczowym dniu Wszystkich Świętych oczy rozbudziłam w promieniach słonecznych lazur nieba ozdobił też diamentowy blask Księżyca dając radość tęsknocie w drodze do wiary choć samotność doskwiera dawnym wspomnieniom pamięć nigdy nie umiera co łączyła miłości czas w słowie boskiego miłosierdzia Duch nasz klęknie w Domu Ojca chleba nie brakuje nam uciechy teraz pamięciom wczoraj smutek dzisiaj radość w sercu ciepło w duszy jasność rodzi nowy czas w zniczu blask ma dzień niezapomniany nowe życie zwiastuje ku światlości...