po deszczyku cudownie się zazieleniło drzewa barwą odżyły róże i astry przy nich śmieją się psie mordki jesień zwiastują chłodem poranka choć wieczór jest jeszcze uroczy w którym słońca brak lecz nie uśmiechu w oknach widzi uwidoczniony ogień intensywną czerwienią płonący jakby serca pożar pod napięciem woltów tak prostopadle do kierunku ciepłego wiatru co ciepło zwiastuje w obwodzie zamkniętym dla wybranych życiem szczęśliwym i tak mnie myśl spacerkiem nagle naszła mój Boże co ty szykujesz w tej swojej materii pod takim napięciem intensywnej czerwieni kiedy na Niebie Słońca jest brak przed mrokiem czy chwilę nadziei dajesz lustrzanego odbicia...?...