szczęściem wniebowzięta na fali oceanu płynie zakochane ma oczy wiatr drogę toruje pod stopami kwiat wije szczęściem wniebowzieta przed siebie idzie wolna i szczęśliwa przez uśpione miasta łąki sztuczne omija wniebowzięta szczęściem do jasności idzie śpiew słowiczy słyszy niebywały zapach kwiatu o niebanalnym uroku szczęściem wniebowzięta widzi drzwi do raju samoczynnie się otwierają troskliwa Matka i Ojciec dziecko witają czyste sumienie ...