wiosna ma czas płodności choć nie każdy kwiat w niej rozkwita lecz oczy cieszy serce pierwsza nwalijka lato dojrzałe owoc wydaje rozbiera się kąpieli zażywa i cieniem słońce zasłania jesień jest rozrzutna choć kwitnąca lata plon rozdaje gęstą mgłą ruch hamuje by chodzić po jej złotych dukatach zima uczucie ma głębokie w zaspach drogi fałduje, oczy czaruje najpiękniejsza kusi niewinością gwieździstym brokatem każda aura piękna każda ma uczucie rzutujące pory w porze by się nie podsyłać a rozkosznie delektować i do wiosny wino, wino winogrona zajadać...