słońce czerwieni drzewa złoci aż zielone złocą się ku jesieni jarzębina odzienie nadziei traci mieniąc się czerwienią korali nocą niebo kwiatami rozkwita pod kołderką mgły ziemia doznaje rozkoszy objętą tajemnicą niczym gwiazdy pod obłokiem rozpalonym do diamentu księżyca jak niebo i ziemia wyraża siebie poprzez milczenie tak przestrzeń się wypowiada inicjatywą wyładowań atmosferycznych...