Halucynacje

Krucha łodyżka

z podciętymi włóknami

na dnie mniemań

bezduszna od ran



W sidłach naiwności

ociemniała z wariancji

w płonących ramionach

gniew z niej czerpał



samotne uwięzienie

w żelaznych kratach

chłodno rozwiewa blaski

ostatnich uśmiechów



opętanie obojętności

przenika warstwami

czyniąc statuetkę

psychiki martwej