Nie mogę

Nie mogę być taka ja ty i ta Twoja wewnętrzna pustka

nie mogę tak patrzeć przez szkło z czerwonym winem

które zniekształca piękno świata i twoją twarz

niedopoznaki, bo każdy zarys obrazów inny niż zwykle



spuchnięty od krawędzi szkła- - spotkań z oczami

z kory kryjącej prawdę i przybierające krwawą postać



nie mogę być żadną z tych kropli co wpada w kielich

dając za każdym razem inną nutę pogłębiającą się

w tych pustych z kamienia ścianach mieszkania

mrożąc zakrwawione dłonie i coraz wolniejszy wydech



i nie mogę przez to odróżnić kształtu twarzy

mojej twarzy w tym lustrze zarysowanym od słów