(Tylko Bóg może nas ocalić.) Znów na ziemi leży ten smutny skoczek, przed brudnym blokiem patrzącym w niebo. nieruchomo, zimno i lekko krzywo: chłopiec i jego czerwona pelerynka. nie ma tutaj blasku słońca, nie ma duchowej wibracji ciał. On wyskoczył i smacznie śpi.