Gdy biję, nie płaczę

Potem ja zlany w żeliwnym kasku Uszy mnie bolą od kości trzasku Pałą ja macham od nocy do rana Ciężką mam służbę ojczyzno kochana Tłumy przepędzać – to już mnie nudzi Jeszcze się mundur od krwi ubrudzi Jest na mej piersi ptak bez korony A pode piersią – człek tym zmęczony Świszczy powietrze od mej giętkiej pały Orzeł czerwony, choć z zewnątrz biały Dziećmi w potrzebie się nie zajmuję Ja im rodziców najwyżej spałuję Cholery dostanę – już rok bez awansu! Jak zacznę pałować nie wyjdę z transu Flotę więźniarek ja sam zapełniłem Lecz naród mną gardzi – czymże zgrzeszyłem? Ciepłymi łzami twarz mam zroszoną Płaczę nad duszą zomowca wzgardzoną Po czerwonych dokoła kraj porządkują Biednego zomowca już nie potrzebują