Słyszałeś może kiedyś głos człowieka pogrążonego w żalu i bólu?
Chciałeś mu pomóc?
I do tegowiedziałeś, że to wszystkiego przez Ciebie?
_ _ _ _

Płakałam do lustra w swoim pokoju, pierwszy raz i oby ostatni.
Pojawił się, żeby wnieść uśmiech na me usta.
Bo cierpie słowa padły od drugiego - kochanego.
_ _ _ _

Pogrążyłem nas w ciszy, stoicki na zewnątrz, wściekły we-wnątrz.
Me usta milczały, nie dawały nic od siebie.
To jego wina.