Nie skacz

mijają lata - cóż są one? czas odmierzony człowiekiem drzewa zasadzone głęboko dziś są potężne bezkresne tyle razy nikt nie pociągnął za kołnierz słońca upartego w swojej wędrówce mój pokój zmalał krzesło biurko - skurczyły się staruszki wieszak na ubrania stoi nieokryty a przecież jest już jesień powieszę na nim tęsknotę za obietnicą poranka gdybym szła do walki - w polu siała wiosnę wołała wielkie ptaki nasze odlatujące nie uciekajcie odpowiedziałoby echo głupia idź niebu chmury zabrać żeby było czyste i letnie jeszcze wczoraj oderwałabym cień od swych stóp i spotkałby mnie deszcz mówisz nie skacz młode masz oczy popatrz słońcem nabierz blasku bądź niezłomne i krnąbrne mocą dłoni jest serce odpowiem ja serce mam starcze