BUNT cz. ostatnia

Igor wszystko starannie przemyślał. Po całonocnym rozmyślaniu wiedział co zrobi. Napisze odę i opublikuje na portalu. Oda do poetów wołam was młodości przyjaciele wołam was bo nienawiści wiele zło okrutne ludzi wyniszcza śmierć człowieczeństwa coraz bliższa nie bójmy się zła, które jest my mamy serce a zło nie odnówmy piękne wartości nie bójmy się rzeczywistości siła tkwi w młodości postawmy się obrzydliwości bądźmy prawdziwymi ludźmi świat piękniejszy stwórzmy tkwi w nas prawdziwa poezja i moc, i serce szaleńca siła w nas jest wielka poezja wszelkie zło zwycięża przed poetami stoi trudne zadanie bo widzą więcej niż człowiek jest w stanie Mickiewicz wieszcz narodu polskiego poeci bierzcie przykład z niego Do was te słowa kieruje prawdziwy poeta je zrozumie Morawski opublikował odę jak najszybciej. Całą noc nie mógł spać, czekał aż pójdzie do biblioteki szkolnej i odczyta opinie innych poetów. Po zajęciach pędem pobiegł do biblioteki, pełen podniecenia wszedł na portal internetowy i zaczął czytać. To co przeczytał wstrząsnęło im. Zamiast pozytywnego odzewu, został obiektem krytyki. Każde czytane słowo było dla Igora niczym pchnięcie nożem. Igor stracił wszelką nadzieję, jego umysł zaatakowały najgorsze myśli. Jego przygoda z poezją skończyła się okrutnie, zniszczyła go opinia innych. 2 lata później Morawski to już nie ten sam mężczyzna. Igor oszalał- tak mówiła jego matka. Przesiadywał całymi dniami w górach. Płakał i bolał w sercu. Tak skończyła się historia młodego poety Całe opowiadanie jest dedykowane poetą, którym nie jest obojętna piękna ziemia i ludzie żyjący na niej, tym którzy umieją jeszcze płakać z cudzych nieszczęść, którzy czują obowiązek nieść ludziom otuchę z racji tego że są poetami. 11. listopada 2010r kysiek002 ,,zło zwyciężajcie dobrem” Rzy 12:21