Świat Gai się powoli w świetle zazielenia, przyroda i nieboskłon wynurza się z cienia, wiosna z całą swą mocą i blaskiem nadchodzi, coraz bardziej od Zimy przepastnie się grodzi. Jeszcze srebrzyste rzeki wodę przybierają, jeszcze niektóre drzewa szare pozostają, ale już gwiazda dzienna dłużej nam króluje, już bocian z jaskółką domu poszukuje. Światłem jasne obłoki po błękicie płyną, w tej niezmierzonej bryle, co mniejsze z nich giną, z wolna liczne fale chmur łącząc się spajają, barwne słońca promyki na niebie igrają. Powietrze wokół cały czas się zmienia, chłodne, gdy jest pod władzą wszechwładnego cienia, ocieplenie w porze dnia później zachodzi, wiosna, wiosna z dobrami, z wadami nadchodzi.