Wojno, ty co ład świata często burzyłaś, i swym bratem pokojem zawsze gardziłaś, ty co żadnego Boga wręcz się nie boisz, i krwią swych ludzkich dzieci ciągle się poisz. Wojno, ty co concordia licznie ganiłaś, i o nowym chaosie ciągle roiłaś, ty co Gaje na części, bez końca kroisz, i kolejne Iliady wciąż słabym broisz. Przestań na dzieciach Ewy stale żerować, i wciąż ze złym Manju różne spiski knować, Przestań mentis i spokój ziemianom mącić, bo rozum kiedyś może i ciebie strącić.