Na kominie stanął bociek,
Znowu będzie ze sto pociech.
Stanął bociek na kominie,
I przybyło znów w rodzinie.

Ciekawością Staś przenika,
Gdzie w Afryce ta fabryka.
Fakt jest faktem ,kiedy siada,
Dzieci liczniejsza gromada.

Postanowił boćka spłoszyć,
Nie będzie mi braci nosić.
Niechaj siada u sąsiada,
To jedyna słuszna rada.

U sąsiada też przybyło,
Sióstr u Stasia urodziło.
Pojedzie więc do Afryki,
Pokrzyżować boćkom szyki.

Pożyć musi kilka latek,
Bo ma latek niedostatek.
A gdy w końcu już doczekał,
Już na boćki nie narzeka.

Żyje w zgodzie dziś z boćkami,
Obstawiając dzieciakami.
Z wiosną chętnie boćka widzi,
Gdy kolejne niesie dzidzi.

Józef Bieniecki