Dar piękna

Jesienny liść,

Zbrunatniał już pod śniegiem.

Wiosenny czas,

Już deszczu przyniósł łzy,

Kos pierwszy ptak,

Wśpiewuje się pod niebem,

A pierwszy liść,

Na łozie z chłodu drży.



U nieba bram,

Wiatr dmucha w nowe żagle.

A wieczny czas,

Nie liczy który raz .

Historię snów,

Choć pozamiata nagle,

Pomieszał znów,

Jakby był na świat zły.



W poświacie dnia,

Powraca zapach ziemi..

Podbiału kwiat,

Ziołami dał już znać.

A ula brać ,

Z siostrami, ze wszystkimi,

W tanecznym kroku,

Z rozkoszą przez świat gna.



A Stwórca Bóg,

Wersety wierszy pisze.

W koleje dróg,

Akwarel spływa czar.

Jednego z sług,

W śpiew świata wpisał ciszę.

Abyś ty mógł,

Odzyskać piękna dar.



Józef Bieniecki