Kwik,kwik, kwik,-kwik ,kwik,kwik.
Zgadnij kto to? To ja dzik!
Ostrzegawczo chrząkam czasem,
Nieprzyjaciół moich straszę.

Pola,lasy,często ryję,
Co wykopię,z tego żyję,
Runo leśne-me przysmaki.
Nie myśl, że ja byle jaki.

Lubię skryte gęste knieje,
I przestrzenie gdy zgłodnieję.
Jestem sobie świnka dzika,
I po świńsku temu kwikam.

Józef Bieniecki