I ludzi żal i Polski żal,
Popłakać chce się ino.
Że ich do siebie wzywasz
w dal,
Na służbie Polsce giną.

I ciężko jest-ocieram łzy,
Pęknięte serce szlocha.
Gdy obok nas do dzisiaj szli,
A wielu tęskni ,kocha.

Chociaż zastąpią z wielu z was,
Nie będzie już to samo.
Bo nie ta sama myśl i czas,
Zamknięci Nieba bramą.

Rzuceni, na nieróbstwa stos,
Kto chce-to to dostrzeże.
Przeciw rządzącym dając głos,
Dla Polski-w dobrej wierze.

Przyjmij ich Boże,chylę skroń,
Ja hołd oddaję wielu.
I podaj Swoim Bożą Dłoń,
Zdążali w słusznym celu.

Ty Panie Życia-Śmierci, daj,
Rodzinom i sierotom.
I utul w żalu cały Kraj,
My Cię prosimy o to.

Józef Bieniecki