I tylko żal...

I ludzi żal i Polski żal,

Popłakać chce się ino.

Że ich do siebie wzywasz

w dal,

Na służbie Polsce giną.



I ciężko jest-ocieram łzy,

Pęknięte serce szlocha.

Gdy obok nas do dzisiaj szli,

A wielu tęskni ,kocha.



Chociaż zastąpią z wielu z was,

Nie będzie już to samo.

Bo nie ta sama myśl i czas,

Zamknięci Nieba bramą.



Rzuceni, na nieróbstwa stos,

Kto chce-to to dostrzeże.

Przeciw rządzącym dając głos,

Dla Polski-w dobrej wierze.



Przyjmij ich Boże,chylę skroń,

Ja hołd oddaję wielu.

I podaj Swoim Bożą Dłoń,

Zdążali w słusznym celu.



Ty Panie Życia-Śmierci, daj,

Rodzinom i sierotom.

I utul w żalu cały Kraj,

My Cię prosimy o to.



Józef Bieniecki