A kiedy czas zapłacze w nas,
Swoją żałosną nutą.
Kolejnych wspomnień wróci czas,
Jak gdyby był pokutą.

I dobrych chęci tylko zew,
Złych snów melodią spłynie.
I wspomnień wzburzy w sercu krew,
W jesiennej już godzinie.

A złotych liści tylko czar,
Babiego lata włosy.
Kolejny Boga wzbudzi dar,
Pożegnań ptactwa głosy.

Na fali wspomnień zwiśnie myśl,
We szkiełku mrużąc czasu.
Bo czas już tamten,to nie dziś,
To czas starego lasu.

Szumi lub śpiewa starą pieśń,
Opiera wichrom często.
A myśli jego biegnie gdzieś,
Gdzie szumi młodnik gęsto.

Wtóruje dziś do śpiewu tak,
Jak kiedyś tam,te ptaki.
Bo to kolejny taki znak,
Piękny- nie byle jaki.

Józef Bieniecki