Ma Różo

Miłością rozkwitnij ma różo,
Oddechu królewską siej woń,
Twe płatki do szeptu posłużą,
W jedwabną wtulając się skroń.

Czarownym mnie wdziękiem odurzaj,
Świeżością porażaj poranka.
Niech każdą się jutrznią powtórzą,
Wzajemność, uznanie kochanka.

Już wietrzyk łez rosy osuszył,
I wyznań wyszeptał wspomnienia,
We sercach nadzieje poruszył,
W świtania ozłocił promieniach.

Ma różo, pąsowa, czerwona,
Z akwarel, w kolorach tęczowa.
Bukietu królewska korona,
Bajeczna, bo pieśnią baśniowa.

Zasłucham się, w piękno zapatrzę,
By pieścić z miłością swą różę.
Aż serce radością zapłacze,
I w każdej się nocy zadużę.

Usiądę jak motyl na płatkach,
By nektar pospijać z rozkoszą.
I w oczach ukoję bławatkach,
Niewolę wszem wobec ogłoszą.

Józef Bieniecki
_________________