Ma Różo

Ma Różo



Miłością rozkwitnij ma różo,

Oddechu królewską siej woń,

Twe płatki do szeptu posłużą,

W jedwabną wtulając się skroń.



Czarownym mnie wdziękiem odurzaj,

Świeżością porażaj poranka.

Niech każdą się jutrznią powtórzą,

Wzajemność, uznanie kochanka.



Już wietrzyk łez rosy osuszył,

I wyznań wyszeptał wspomnienia,

We sercach nadzieje poruszył,

W świtania ozłocił promieniach.



Ma różo, pąsowa, czerwona,

Z akwarel, w kolorach tęczowa.

Bukietu królewska korona,

Bajeczna, bo pieśnią baśniowa.



Zasłucham się, w piękno zapatrzę,

By pieścić z miłością swą różę.

Aż serce radością zapłacze,

I w każdej się nocy zadużę.



Usiądę jak motyl na płatkach,

By nektar pospijać z rozkoszą.

I w oczach ukoję bławatkach,

Niewolę wszem wobec ogłoszą.



Józef Bieniecki

_________________