SonetXII-Patrząc na Ciebie

Sonet xii-Patrząc na Ciebie



Boże!W wielkości i pięknie Cię widzę,

Przez dzieła Twoje,bo Twoja w tym ręka.

Niech oczu widnych popłynie podzięka.

Panie!Żem wątpił ,tak bardzo się wstydzę.



Obojętności ,ślepoty się brzydzę.

Przed Twą Wielkością dusza moja klęka.

Sądu i kary w wieczności się lęka.

Z maluczkich czasów dziś w bezmiarze szydzę.



Przyroda górska to czytelna księga.

Łaskę rozumu ,wlewa i rozdaje.

Z wersetów płynie piękno i potęga.



Surowym życiem,ludzkim obyczajem,

Ramieniem chwały Ciebie Boże sięga.

I zimą śnieżną ,jesienią i majem.



Józef Bieniecki