Otwórz skrzydła przestworzy.
Wznieś się orłem ku niebom.
Wyobrażnię otworzysz,
Świat ku twoim potrzebom.

Biją świata się myśli,
Jakby chciały uciekać.
By nad ranem się przyśnić,
Iż nie można już zwlekać.

Światło oka przymróżysz,
Niezatarte wspomnienia.
Jak z dalekiej podróży,
Wrócą chwile westchnienia.

Stare myśli odkurzę,
Kart odwróci się strona.
I w kosmicznej podróży ,
Stanie się nieskończona.

Mignął księżyc ,mgławice,
Drogę Mleczną przeciołem.
Zapuszczając kotwicę,
Stoję z własnym Aniołem.

Jako orzeł w przestworzach,
Oko ziemi nie sięga.
Nieskończoność ogarnia,
Wyobrażni potęga.

Józef Bieniecki