Pod Polskim niebem

Złota przenica,łagodnie, z pagórka,

Spływa, doliny wypełniając całe.

Widać z daleka ,było właśnie żrałe.

W dali całuje ziemię biała chmurka.



Tu z wielu darów,tu tej ziemi córka,

Dla ziemi pokarm ,a na ziemi chwałę,

Dobrze, że Boże się tu zatrzymałem.

Bo ona wierna,wieczna opiekunka.



Polski dostatek ziemi nie urąga,

Chociaż bogatych zawsze w oczy kole,

Sąsiadów zawiść często na nas zciąga.



I patrzą tylko ,jak w jasyr, niewolę.

Palec ich Boży od zawsze dosięga,

Taką to Matkę-świętą mamy Rolę.



Józef Bieniecki