Złota przenica,łagodnie, z pagórka,
Spływa, doliny wypełniając całe.
Widać z daleka ,było właśnie żrałe.
W dali całuje ziemię biała chmurka.

Tu z wielu darów,tu tej ziemi córka,
Dla ziemi pokarm ,a na ziemi chwałę,
Dobrze, że Boże się tu zatrzymałem.
Bo ona wierna,wieczna opiekunka.

Polski dostatek ziemi nie urąga,
Chociaż bogatych zawsze w oczy kole,
Sąsiadów zawiść często na nas zciąga.

I patrzą tylko ,jak w jasyr, niewolę.
Palec ich Boży od zawsze dosięga,
Taką to Matkę-świętą mamy Rolę.

Józef Bieniecki