Pomięty czas.

Wspomnieniami już pomięty czas,

Dziś nie boli,psuje myśli smak.

W sercu leży jak nieczuły głaz,

Tam na fali miota resztek wrak.



Łezka deszczu na szkle okna drży,

Z wiatrem hula odrzucony liść.

Na przetrwanie choć nadzieją tli,

Zapomniany będzie jeszcze dziś.



Duchem czasu nie powróci już,

Zatopiony w nieobecnym szkle,

Zdmuchnąć można paroletni kurz.

I pamięcią wrócić w dawnym tle.



W nekropoliach zastygł w liczbie dat,

A pamięcie zasypuje kurz.

Czasem z liści wygrzebanych lat,

Obcym ludziom nic nie mówi już.



W czasomierzu umknął chwilę wiek.

Nie wycykał już kolejnych dni.

I samotny jak staruszek-człek,

Do tych dawnych smętną duszą ckni.



Zapisany na historię kart,

Sfałszowanych czyta wiele nut.

Jakby czasem już zarządzał czart,

I na smyczy nas każdego wiódł.



Józef Bieniecki