Nie pozwól się podeptać,
I świata śmieciem czynić.
Za zbrodnie trzech sąsiadów,
W bezmiarze zbrodni winić.

Z pamięci nie wymazuj,
Niech wrogów w oczy kole.
I szanuj krew przelaną,
I dziadów swoich wolę.

Choć starych katów plemię,
Swe wersy znów powtórzy,
Jak zawsze przed wiekami,
Wrócimy ich z podróży.

Wspólnota naszą siłą,
W nieszczęściu nas jednoczy,
Zwycięstwem odznaczyła,
By w ramię z nami kroczyć.

Niech Bóg,Honor,Ojczyzna,
Jej pierwsze imię znaczy.
I wrogów wsza zgnilizna,
Przed Polską się rozkroczy.

Nie mieli o co walczyć,
Z chleba ich okradziono.
Stanęli przy ramieniu,
Dla pro publico bono! *

Józef Bieniecki

*--dla wspólnego dobra