ŚLICZNA

Śliczna



Różo ma śliczna,na królewskim tronie,

Usiana cierniem, ku piękna obronie.

Ciernie pazurków będą ciebie bronić,

Sznur wielbicieli pożądać i stronić.



Trud uwielbienia dobrą stroną za się,

Gdyż w majestacie nie ruszana, krasie.

I po królewsku zewsząd uwielbiana,

Zawsze, wogóle jesteś podziwiana.



Zapach odurza ,oko piękno pieści,

Twej wspaniałości ,wieczne ciągłe treści.

Nawet ignorant na chwile przystaje,

Takim sposobem hołd tobie oddaje.



Choć orchidea z królewskiego rodu,

Tyś wśród nich pierwsza,jako napój z miodu.

Na cię się patrzy,wzrokiem delektuje,

Zmysłowym darem w pięknie rozkochuje.



Dzika ,sztamowa, ,pnąca, przykucnięta,

W niewinnym pączku -kwiatem rozwinięta.

Nawet zeschnięta jak staruszka pani,

Urok nie mija ,a uroda rani.



Ktokolwiek na cię, swe oko zawiesi,

Uśmiech rozjaśnia, wspaniałością cieszysz,

Utkana barwą tęczowych promieni,

Bogini piękna -barwami się mienisz.



Józef Bieniecki