Sonet-Obietnice

Sonet CVIII-Obietnice



Rzeczywistość zamyka światła okiennice,

I w otchłani półmroku,na krawędzi nocy,

Niewidomej przyszłości wypatruje oczy.

W niepamięci wydłubie dane obietnice.



Na obłudy łańcuchu tańczące miraże,

Bezwolne i próżne,wychylają z mroku.

Na powroty i rozwój nie mając widoku.

Bez wyrazu ,nijakie ,obnażają twarze.



Ty odwieczna piastunko ,uśpij nasze smutki,

I w promykach nadziei daj możności skrzydła.

Czasy wszego wzrastania,rozświetlaj pobudki.



Niech możności nie mamią ciemności straszydła.

Nie wypijaj pucharu ,podtykanej trutki.

Człowieczeństwa odnajduj tępine prawidła.



Józef Bieniecki