Tatry-Orzeł.

Jak żaglowiec w błękicie,
Podniebnie faluje.
W bezruchu opływa,
I ptakiem szybuje.

Kręgi piszą po niebie,
Jest swoją orbitą,
Wielki ptaka majestat,
Kołuje ku szczytom.

W dole korony wierchów,
Tatrzańskie klejnoty.
Boskim dłutem rzeżbione,
Misternej roboty.

On król ptaków i Tater,
Razem z wiatrem spływa,
W majestacie gór piękny,
Tym pięknem zadziwia.

W wieczność legend wpisany,
Jak te wieczne góry,
Domem jego urwiska,
Błękit nieba ,chmury.

Na tatrzańskim niebie ,
I w Godła Koronie,
W świecie ptakom króluje,
W Polsce siadł na tronie.

Józef Bieniecki