a co czują dachy budynków kiedy kolejny raz martwym wzrokiem wypala w nich dziury cień człowieka, co kiedyś szukał najcichszego szeptu wiatru chyba opuścił siebie marzyć już nie potrafi dotykiem gładzi, ale wciąż nie czuje zgubiona głębia orzechowych oczu ostatni raz przygląda się gwiazdom chodniki też potrzebują trochę miłości po kolejnym takim, co się roztrzaskał o bruk