Dookoła ludzie przeciętni i szarzy,
Nie wyróżniają się, żaden już nie marzy.
Nie daj im się ściągnąć na zgubne schody,
Gdzie każdy taki sam jak dwie krople wody.
Rozciąga się zaprogramowanych pole,
Oni odgrywają swe codzienne role.
Ale nic poza tym, żadnego szaleństwa,
Rutyna, która wyzbywa człowieczeństwa.
Ale ty się nie daj i żyj kolorowo,
Każdego dnia odradzaj się na nowo.
Ciągle używaj w marzeniach sił zaklętych,
Szaro-bura zgraja nie ma już perspektyw.