Wiem - mogę - zapuścić korzenie By uschły Zatracić się w czerni ich duszy Po uszy By nie słyszeć wołania A więc Zranić się i zagoić i ranić i goić Walcząc wszystkim co we mnie najgorsze z cieniem utraconej niewinności za nosa czubek bezpieczeństwo Ja beztroski uciekam w bój Nie słyszę jak Sprawiedliwy woła - wróć Coraz dalej Na wschód od Edenu Gdzie wszyscy tęsknimy za Domem