Przejdź do treści
Czytanie

Kustosz

Świat
Zapach bogatego kruszcu bez dotyku przewija taśmę uczuć Pozwalając maszynie odczytać i nanieść obraz Przyciąga widza niczym światło owady Bezmyślnie zapatrzonego w ten cudowny stan Niech nikt nie pyta po cóż świeci tak jasno Inaczej sami zgasiliśmy ten płomień Wyceniając piękno jako kustosz ludzkich serc Odtrącając blask i świeżość pakując w karton Zabijając beztroski śmiech i ochotę na wzruszenie
86 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online · andrew

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.