Ich spojrzenia rania mnie
Tak jak grzechy rania boga.
Zamieniaja mnie w kamien

Niczym zlowieszcze spojrzenia Meduzy.
Nie ma ucieczki od tego swiata
Mechanicznych gestow i falszywych slow.

Co dzien te same miejsca,
Te same twarze i zuzyte bandaze
Nieprawdziwych tozsamosci.

Kazdej nocy szukam zapomnienia
U zrodel Lethe. Jestem kropla rosy
W szalonym locie ku odrodzeniu.