Jest we mnie takie miejsce, pielęgnowane skrycie,
Chronione, zamknięte, niedostępne, ukryte przed światem,
Miejsce tylko dla jednej duszy, dla serca jednego,
Otoczone mgłą, labiryntem, fosą przepastną, schowane w głuszy.
Miejsce dokąd nikt nie zna drogi, nikt nie wie o jego istnieniu,
Gdzie krążą myśli, zwodzą przybyłych, wpychając ich w przepaść,
Gdzie nie ma słońca, nie ma księżyca, jest pustka ogromna,
Gdzie chowa się istnienie, wtulone w siebie w cierpieniu.

Lecz Ty je odkryłaś, dotarłaś w najdalszy kąt, znalazłaś drogę,
Weszłaś w nie, nie pytając czy możesz, czy nie jesteś intruzem,
Zadomowiłaś się w nim swoim istnieniem, swoją osobą,
Jakbyś do niego należała, jakbyś była jego spełnieniem,
A ono przyjęło Cię, rozwarło ramiona, przytuliło,
Odkryło przed Tobą każdą cząstkę swoich sekretów,
Ogrzało, poddało się Twojej naturze, uznało za swoją,
Tak bardzo do końca, jakby tylko Twoje było.

F.W.