próbuję uparcie oddychać mijając próby zwątpienia kieruje pod sąd ostygły kruche motyle istnienia szarpię świat pazurami to słaniam się w milczeniu przysiadam nad wodami pogrążam się w bez- celu wyschniętym badylem smutku drapię się tam gdzie swędzi podaję trutkę marzeń ptaszkowi na uwięzi i nic mnie już nie czeka w zdumienie cierń utykam bo wrzaski nagle milkną i cichnie też muzyka