burzowo

krople jak łzy króla burz
o parapet uderzają
myją świat na jakiś czas
zyska czar i blask

każda kropla to opowieść
jak być w deszczu jedną z wielu
i jak wszystko z siebie dać
i bez celu dojść do celu

czasem zimno nieprzyjemnie
deszcz przygasi ogień co
tli się w każdym no i we mnie
pilnie strzegę go

woda ogień przeciwieństwa
podczas burzy współdziałają
ogniste błyskawice
z deszczem symfonię grają

patrząc na burzę jak widz
przez szczelnie zamknięte okno
bezpiecznie inaczej jest
stanąć z nią oko w oko

po burzy przyroda rozkwita
roślinność wypuszcza pędy
lecz są i złamane drzewa
co sile jej uległy