krople jak łzy króla burz o parapet uderzają myją świat na jakiś czas zyska czar i blask każda kropla to opowieść jak być w deszczu jedną z wielu i jak wszystko z siebie dać i bez celu dojść do celu czasem zimno nieprzyjemnie deszcz przygasi ogień co tli się w każdym no i we mnie pilnie strzegę go woda ogień przeciwieństwa podczas burzy współdziałają ogniste błyskawice z deszczem symfonię grają patrząc na burzę jak widz przez szczelnie zamknięte okno bezpiecznie inaczej jest stanąć z nią oko w oko po burzy przyroda rozkwita roślinność wypuszcza pędy lecz są i złamane drzewa co sile jej uległy