jak pełno jest w głowie myśli zbyt pokracznych tak wiele uśmiechów w momentach dwuznacznych jak bardzo nie ufam swoim własnym sądom gdy muszę się odgryźć swych wrogów poglądom jak wiele do przejścia niechcianych doświadczeń tak wiele decyzjom swym nadaję znaczeń by przetrwać do bólu naciągam nadzieję i ruszam w tę ciemność co w blasku widnieje