nie było w mieście nikogo kto by miał odwagę odejść od tego strachu słyszałem tylko skargę i nie było do czego w modlitwach się odnosić zastygły wszystkie usta nie próbowały prosić zbierałem na ulicach uśmiechy porzucone chciałem nimi połamać zasady ustalone ale wszyscy uciekli lecz krzyk po nich pozostał w niewiarę wbijam sztylet by ból jeszcze jej zadał