Mijając ludzi egzystencją mojej osoby zdziwionych mijających mnie z gębami otwartymi widzę ból i cierpienie polskiego narodu. Widzę dogorywanie i ciemnotę lepszego jutra. Ich marność i nieznaczność wobec świata, lecz zarówno pretensje do niego jakoby on im tą krzywdę wyrządził.