mimika słońce łapie za ręce czas przyozdobić twarz szerokim uśmiechem tylko oczy schną po deszczu szukają zgubionych spojrzeń niezabarwionych tęsknotą nadbagaż już ręce bolą od dźwigania obcych snów myśli i żalu rozmówię się z wiatrem to on rozwiewa wszelkie wątpliwości napina żagle przegania chmury za morza