rozliczam się z myślami przeszłość wypomina rozterki na błędach zbudowałem domek z kart z królem pik na szczycie jesień oplata szklane domy drzewa kołyszą puste gniazda może odwiedzi mnie samotność uczcimy spotkanie ułamkiem zachodu dziewczynka o oczach z jarzębiny wbiega w ramiona matki słyszę jej śmiech jeszcze długo w klangorze odlatujących żurawi