gitara w kącie wspomina balladę nerwy jak postronki nie stroją nasiąkam deszczem rozmazuje na twarzy każdy smutek usta pełne frazesów nie przekonają nikogo żartem dociekam sensu wieczór w gwiazdach przeczy czysto ludzkiej samotności mam przy sobie podzielony włos na czworo i więcej brak złotych myśli śpi przekwitły jaśmin równie obojętny co cisza przymkniętych ust