lata w pomarszczonym zapisie kruszą się w dłoniach staję się wrażliwszy podzielony na przyjazne dźwięki wadliwie poskładane myśli rzucam za siebie na nieodkurzony dywan pielęgnuję spokój na parapecie w doniczkach pelargonii marzenia zamieniam w ptaki zawsze gotowe do lotu w zapomnianą naiwność