drapię po ścianie palcami bez paznokci skóra jak przyszłość szorstka wymykam się iluzji zaklęć w białych rękawiczkach jak prestidigitator upajam blaskiem świec kroplami wosku rozlanymi na stole w pajęczynę splątanych ciał zmurszały jak pamięć widzę nowe kwiaty kwitnące zmierzchem nie znam jeszcze ich nazw są nieobecne w zielniku wspomnień