Przejdź do treści
Czytanie

na imię miał Uśmiech

taki roztrzepany, że zdanie od i zaczyna
z czasem na bakier, co psom na buty potrzebny
bo tak naprawdę nigdy go nie ma
taki nie przyziemny, aż ciężki od codzienności
zaprzyjaźniony -
z przewidywalną niepewnością zdarzeń

taki nieobecny, a wszędzie cały się oddaje
że jeszcze włożyłbyś ręce
po więcej

aż bać się wypada, ale nie można
bo taką ciepła ma postać, wygodną
tak egzystować w symbiozie, puszczając kantem pozory
nie zważając na przestrzeń prosić o jeszcze
61 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.