Samotność to cisza, oczekiwanie budzika który skończy noc. Samotność nigdy nie zasypia, ale nocą.. to nocą jest najbardziej żywa. Samotność rani głęboko, i bliska, i ta na odległość. Samotność przykrywa jak kołdrą, naiwne, spokojne sny. Samotność ogarnia ulice, i obija się o szklanki brzeg. Samotność osiada na liściach, tych drzew.. potężnych drzew. Samotność. Nie opuszcza serca nawet w tłumie. Doskwiera i wśród przyjaciół. Samotność.. jest taka samotna.