Ziarenko szczęścia

Gdybyś poznała zakamarki

tego co myślę i co czuję

Pragnę uczucia tak jak każdy

Lecz czasem serce się buntuje



Nie sztuka brać kiedy Ci dają

Żeby zapełnić szczęściem trzos

Lecz sztuka dawać gdy nie mają

Z uczuciem głaszcząc siwy włos



Nie sztuka szepnąć jedno słowo

Nie sztuka też drugiego zwieść

żeby otrzymać to czy owo

A potem ciężar w życiu nieść



Lepiej poczekać na tę chwilę

Którą wyznaczył nam dziś los

Dzielą nas przecież drogi mile

Choć wspólny się odzywa głos



Twe serce ciągle ma nadzieję

I mocna wiara w Tobie tkwi

Ze ktoś Ci poda serce w darze

A Ty otworzysz mu swe drzwi



Pierwsze spojrzenie już ci powie

Czy ten ktoś spełni Twoje sny

Czy przyjmiesz go do serca swego

Czy z trzaskiem zamkniesz za nim drzwi



Nie jedno oczy Twe widziały

A rozum dobrze o tym wie

Nie każdy jest tak doskonały

Żeby zapełnić życie Twe.



Żeby dać Tobie czego pragniesz

By spełnić słodkie Twoje sny

Jeśli Twych myśli nie odgadnie

Tylko w poduszkę ronić łzy



Me serce pukać się nie boi

Lecz nie wie jaki los go czeka

Bo napisane przecież stoi :

Meandry tworzy każda rzeka



Szczęście przeważnie jest z ziarenka

Które posiała ludzka ręka

Mam takie zdanie i poczucie

Że też tak samo jest z uczuciem.