tokio. paryż, berlin, pekin, kair, to są moje usunięte dzieci. Nigdy nie dotykałam ich zakurzonej skóry, gdzieniegdzie jedwabistej, czasem pełnej wrzodów. Dobrze weszłam w rolę, pamiętaj: zawsze to my opuszczamy miasto, nigdy, przenigdy na odwrót. ono czeka ściśnięte z żalu, uboższe o kilka miliardów komórek.