Piękna

Wyszłaś na łąkę kwiaty pobladły

Liście powiędły i płatki opadły

Rosnąć wstyd na łące im było

Piękniejsze dziewczę wśród nich chodziło

I słońce naraz ciemniejsze się stało

Gdy owo dziewczę na nie spojrzało

I ptaki również śpiewać przestały

Na dźwięk Twego głosu, który słyszały

Ja się nie ugnę spojrzę Ci w oczy

Co jeszcze w Tobie mnie zauroczy?

Przepiękna pani, moja królowo

Zrobię co zechcesz rzecz tylko słowo.